Op 26 november moesten wij de laatste wedstrijd van da najaarscompetitie spelen in Tiel tegen RKTVC C6. Voorafgaand aan de wedstrijd wisten we precies wat we moesten doen: WINNEN MET 3 DOELPUNTEN VERSCHIL.

Het was namelijk erg spannend in onze poule. Real Lunet en Wilhelmina hadden al 11 wedstrijden gespeeld en 27 punten, wij hadden er 24 uit 10 en RKTVC 22 uit 10. Het kon dus alle kanten op. Real Lunet had bovendien een beter doelsaldo dan wij: +48 om +46.

Voorafgaand aan de wedstrijd was er nog extra spanning omdat 2 spelers wegens autopech bijna te laat in Tiel arriveerden, maar uiteindelijk konden we starten in de opstelling die de coaches bedacht hadden.

In de eerste helft waren wij beter en creëerden ook de nodige kansen, maar de zuiverheid bij de afwerking onbrak nog. Maar halverwege de eerste helft was het toch raak. Serge werd op snelheid gelanceerd en rondde keurig af met een diagonaal schot in de verre hoek (0-1). Daarna kreeg RKTVC ook wat mogelijkheden maar gelukkig gingen de schoten naast en over. Ook moest onze keeper Thomas een paar keer reddend optreden. Een doelpunt van Tom na een goede voorzet van Matthijs werd wegens buitenspel afgekeurd.

In de tweede helft begonnen we slap, en dat werd door RKTVC goed afgestraft: na balverlies op het middelveld moest Thomas een speler van RKTVC in het strafschopgebied vasthouden om een doelpunt te voorkomen, maar de goed leidende scheidsrechter bestrafte dat terecht met een penalty. Die werd strak en onhoudbaar ingeschoten (1-1). Het leek of we deze prikkel nodig hadden, want daarna waren onze jongens niet meer te houden. RKTVC kwam aanvallend niet vaak meer over de middenlijn. De ene na de andere aanval werd ingezet, we kregen steeds meer mogelijkheden en kansen. Het volgende doelpunt moest wel vallen en na 15 minuten was het ook raak. Uit een corner van rechts werd de bal door Tom met een volley over de keeper heen tegen het net geschoten (1-2). In de daaropvolgende aanval was het weer raak: Mike soleerde over de linker vleugel, gaf strak en laag voor op Tom en deze werkte prachtig af met een subtiele voetbeweging (1-3). Na deze goal gingen meteen vol door op de aanval omdat we nog minstens 1 doelpunt nodig hadden voor het kampioenschap. Tien minuten voor tijd viel de bevrijdende treffer: Mike kwam weer goed door over links en deze keer zag hij een gaatje bij de eerste paal waarlangs hij zelf het net wist te vinden (1-4). Ook daarna kregen we nog een paar kansen die helaas niet benut werden. Het toetje was voor Mike: nadat Munieb de bal goed op hem had teruggelegd, schoot Mike van 20 meter raak (1-5).

Kort daarna floot de scheidsrechter af en konden wij gaan feesten met de traditionele frietjes in de kantine van het Essche Heike.

Jongens, proficiat en veel succes in de voorjaarscompetitie.