Nieuw elan

Het is een druilerige zaterdag als wij vandaag tegen PSV mogen aantreden. Ik verzwijg gemakshalve dat het de amateurtak is van deze beroemde club uit de Lichtstad. Niettemin de betreding van complex De Herdgang geeft je als voetballer dan toch net even het gevoel dat je prestatie er vandaag toe doet. We willen, net nu allemaal graag geloven dat hier alleen de betere voetballers mogen acteren. Nog maar net aanwezig in het ruime kleedlokaal word ik door een –niet nader te noemen- ploeggenoot uiterst vriendelijk benaderd. Hij doet mij -als dienstdoend journalist- het voorstel om zijn naam ook maar eens even in de schijnwerpers te zetten. De ‘persoon in kwestie’ voelt zich in dat opzicht immers al langdurig tekort gedaan. Mijn suggestie dat hij dan maar héél goed zijn best moet doen pareert hij even vakkundig als gedecideerd. “Je kunt mij toch wel matsen vandaag; we vormen sámen het verdedigingscentrum!” Kijk, dan wordt zijn belang natuurlijk ook direct mijn belang. Dat dit alles natuurlijk direct kritisch gevolgd wordt door onze doelman moge duidelijk zijn; in alle voorgaande wedstrijden is hij immers de rode draad die wekelijks in de verslagen schittert. Maar aangezien ik objectiviteit te allen tijde dien te waarborgen –mijn broer rekent daar ook op!- kan ik de vragende collega geen toezeggingen doen. Ietwat verbouwereerd en onder het hoongelach van Bruce (red. de doelman) blijft hij in vertwijfeling.

Het kunstgrasveld is duidelijk van betere kwaliteit dan onze warming-up. Dat laatste blijkt echter géén belemmering voor een geweldige wedstrijd. Beide ploegen waren daar debet aan, maar wij waren wat doortastender en duidelijk gevaarlijker voor het doel. Onze nieuwe linkshalf die luistert naar de naam Pjotr koppelt werklust aan veel diepgang en leverde behalve een onterecht afgekeurd doelpunt, een assist en een écht doelpunt (0-3) af; nieuw elan dus! Ook bijna nieuw was onze spits van dienst: Rayko. Hij produceerde het eerste en enige doelpunt voor de rust; een langdurige solo waarin hij tegen- én medestanders respectievelijk vertwijfeld en vragend achterliet. De reporter van dienst heeft gezien en gehoord dat vooral de vragende medestander de ruimte creëerde voor Rayko. Bij de 0-2 hoefde het Kanon niet te roepen; het binnentikken van de corner van Pjotr ging met ogenschijnlijk gemak. Met zo’n zelfde gemak en plezier speelde ook Kon Scoren op het middenveld een prima pot.

Ook bijna nieuw was de verschijning van De-man-van-Kristalglas met bijna nieuwe voetbalschoenen aan de aftrap. Hijzelf meende dat die schoenen tegen VCB ook al de bal beroerd hadden. Het voltallige team was de mening toegedaan dat we toen wél die schoenen gezien hadden, maar géén balcontacten. Vandaag was dat duidelijk anders…….. eventjes dan. Nog voor de rust moest hij meer abrupt dan onverwacht het speelveld verlaten met een spierblessure. Zo is hij bij de volgende verschijning weer bijna nieuw. Dat de nieuwe grensrechter van dienst (‘De Schuur’ voor intimi) snel moest invallen vergde het nodige vernuft en tact van onze coach Simon. Het wordt eentonig, maar ook hij was nieuw omdat de hoofdcoach genoot van een welverdiende vakantie op Tenerife. Dat er voor de wedstrijd consult is geweest bij Theo ontkent Simon heftig; dat hij tijdens de wedstrijd trots de 0-3 voorsprong doorseinde is publiek geheim. Toch een bijna-eindstand die opschudding en verbazing wekt in Europa dacht hij. Het staat in elk geval leuk op zijn CV als beginnend en ambitieus coach. Dat PSV hierna de bekende eer mocht redden lag zeker niet aan de ‘persoon in kwestie’; hij speelde immers een geroutineerde en rustgevende rol achterin. Het lag ook zeker niet aan onze doelman: Bruce speelde als vertrouwd. Alle volgers van de veteranenverslagen weten dan genoeg. Nee; het lag simpelweg aan het feit dat PSV voorin 2 verdienstelijke aanvallers had lopen. Dat zij wat minder aan bod kwamen was vooral een verdienste van de verdediging die onder de bezielende leiding van de ‘persoon in kwestie’ geconcentreerd hun wedstrijd speelden.

Als de ‘persoon in kwestie’ zondagmiddag zijn taak als grensrechter bij ODC-1 net zo secuur uitoefent dan verdient hij opnieuw een prachtige overwinning. Want ondanks het sombere weer was het een prachtige zaterdagmiddag met veel nieuw elan aan ODC-zijde.

Komende zaterdag spelen we ijs en weder dienende onze laatste wedstrijd van dit jaar;

ODC-UDI’19. Ook een tegenstander met een grote naam.

Maar wij hebben de ‘persoon in kwestie’ in blakende vorm en hopelijk dan ook weer onze eigen vertrouwde reporter weer present.