Als het zo eind december/begin januari is dan weet je dat het weer tijd is voor de auto-oriëntatietocht. Henri van Esch en Jos v.d. Langenberg maken er elk jaar met hun assistenten weer een waar spektakel van. Telkens belandt je op plaatsen in Brabant waar je nog nooit geweest bent. Maar dat bekend terrein geen garantie voor een gemakkelijke tocht is, werd vandaag bewezen. Maar liefst 16 equipes verschenen aan de start. De groei zit er dus weer in de laatste jaren.
De tocht voerde vanaf ODC (waar een snelle blinde vink al gauw voor verwarring zorgde) door Boxtel-centrum heen, over de markt. Hier was de aanwijzing “na website rechtsaf”. Dat de organisatie hier café Le Temps Perdu bedoelde maar ook bij Pika Bikes dit woord op de deur staat, zorgde voor de equipe van ondergetekende voor een andere route maar dit bleef zonder gevolgen.
Vervolgens door Boxtel Oost heen. Daar zorgde een “zevende dwerg” (inderdaad, een dwerg die aan het zeven is) voor de nodige verwarring. Ook dit jaar moesten er onderweg weer foto’s herkend worden maar voor het eerst stonden er ook foto’s bij die niet langs de route lagen. Je had dus geen idee of je het goed aan het doen was. En net als je een voor de hand liggend foutje maakte, stuitte je op een foutieve foto èn miste je meteen een goede foto. Zo dus ook bij de dwerg in kwestie.
De tocht voerde ons verder over de Vorsenpoel en Europalaan, langs hondentrimsalon Basje de Langenberg in. Vervolgens richting Olland en Gemonde in. In dit dorpje werd menige titelkans aan diggelen gegooid. De onze in ieder geval wel. Allereerst was daar een niet bestaand verkeersbord van een schijtende hond dat tóch toegestaan bleek te zijn, vervolgens een ruitenboer die een harten onderkant bleek te hebben. Dat leidde uiteraard weer tot een gemiste foto. En als klap op de vuurpijl moesten we rechtsaf bij een ODC-er. Dus keurig afgedraaid bij de foto van Daniel van Wordragen in ODC shirt, een foto genoteerd en keurig de route vervolgd…. Helaas, Daniel is geen ODC-er meer dus doorrijden hier en na het AH plaatje van d’n Boeddha zelf rechtsaf… En toen bleek de rustpauze de kantine van onze zustervereniging Boc te zijn (wat overigens de afkorting van Boxtel Oranje wit Combinatie blijkt te zijn)… Het andere biermerk deerde de bemanning van het rustpunt (Nico, Rinus, René en Conny) allerminst… Een goede zaak dat je hier het eerste deel van de route al in moet leveren en dus niks meer kunt veranderen. Gokken met de foto’s loonde toch al niet gezien de strafpunten die hierop waren gezet. Eveneens een goede zet. Op het rustpunt was het de bedoeling de woorden van het “aap-noot-mies” leesplankje in te vullen. Dit lukte de equipe Twan van Aarle foutloos in 42 seconden en zou er later voor zorgen dat de bepaald niet vlekkeloos verlopen route toch op het erepodium zou eindigen.
De route vervolgde zich door Munsel heen en na het Laarzenpad de derde afslag rechts (allemaal op 1 rotonde Jurrie, Bart, Joost en Geert!). Zo door Selissen en de Halderheiweg door Esch heen. Via de Nergena en Kapelweg weer terug naar ODC. Een beetje jammer was hier de waarschuwing voor spelend kinderen in plaats van spelende kinderen. Dat had deze tocht niet nodig om het verschil te maken. Uiteindelijk zat het venijn nog even in de staart met een sterke afsluiter. Ga bij het vinkje rechtsaf is niet zo moeilijk maar op het plaatje stond een roodborstje met….een “vinkje” ervoor (je weet wel, dat v-tekentje). Als je dan de eerder genoemde blinde vink gewoon als de juiste ziet pakte je wederom een foute foto mee en miste je een goede. Bij aankomst bleek wel dat de korte maar moeilijke route diverse teams door de tijdslimiet heen had gejaagd. Toen uiteindelijk alle 16 de equipes aan de erwtensoep zaten, bleek al snel dat er eigenlijk geen enkel team een goed gevoel had over de uitslag.
Maar er is natuurlijk altijd een team dat de minste fouten maakt en dat was dit jaar de equipe van Hans van Esch met als passagiers zoon Nick, echtgenote Sjan en Resi van de Wiel. Een mooie prestatie! Als tweede eindigde de meervoudig winnaar Twan van Aarle (dankzij Wim, Zus, Jet, Teun enzovoorts dus) en als derde de equipe Pascal Schoenmakers. Een aanmoedigingsprijs was er voor het team van Jasper Vorstenbosch, dat het niet trof met deze pittige editie bij hun debuut. Een woord van dank aan de organisatie is zeker weer op zijn plaats. Het was een gekronkel en gekrioel vaak door Duinendaal en Boxtel Oost maar het voordeel is dat er niet veel op drukke wegen gereden hoefde te worden. Hopelijk zijn alle teams blijvertjes voor de komende jaren zodat de vele uren en energie die de organisatie en steeds weer instopt ook beloond worden. Bij de editie van 2 januari 2011 was dat zeker het geval!
