Knie open en een blauw oog.

Mari, 13-04-2018

ODC-Audacia (uitslag: 4-5)

Afgelopen zaterdag was het eigenlijk te heet om te voetballen. Zeker op kunstgras, mijn favoriete ondergrond trouwens, wordt het op het veld onaangenaam warm. Als de tegenstander je dan ook nog opjaagt, wordt het een veldslagje.

Op papier hadden we een prima ploegje, maar Audacia was simpelweg beter. Ze hadden een paar goede middenvelders, een te rappe rechtsbuiten en een prima laatste man. Oh ja, en een tamelijk woeste en lompe linksback. Voordat we met de ogen konden knipperen had de Audacia rechtsbuiten al 2x gescoord en knap ook. Onze Jan was blijkbaar vergeten te vragen of hij het wat rustig aan wilde doen in verband met zijn aanstaande voetbal-pensioen of de rechtsbuiten was niet onder de indruk. Wij hadden ook kansen, maar ja kansen hè.

Toch scoorde Het Kanon 2x. Niet met de gevreesde linker, maar met zijn hoofd. Dat BJB daarbij de aangever was zal niemand verbazen. Inmiddels had ik mijn knie opnieuw openliggen na een ongewilde val veroorzaakt door een maffe duw in mijn rug door mijn tegenstander. Ik beloofde hem plechtig, mocht hij mij nog een keer laten vallen, een doodschop te geven. Ik had toen nog goede hoop dat dit niet nodig zou zijn.

Nog voor de rust kwam Audacia uit een lichtzinnig gegeven vrije trap op 2-3. De bal was niet onhoudbaar, maar ik heb een zwak voor Bruce en bovendien medelijden met hem gezien de verdediging die hij moet aansturen.

Geen idee meer wie er gewisseld werd, maar de 2e helft waren wij in iets betere doen. Er was zelfs even sprake van pressie, maar het scoren blijft een ding.

Op een diepe bal werd ik toch weer gevloerd door mijn directe tegenstander. Ditmaal sloeg hij mij (per ongeluk, denk ik nu) een dik en blauw oog. In mijn val probeerde ik hem nog na te trappen, iets waarvan ik nu oprecht spijt heb. Maar gelukkig heb ik hem niet echt geraakt, zoals ik ook de bal niet of nauwelijks goed geraakt heb in deze wedstrijd.

Toen Audacia weer 2x scoorde stond het dus 2-5, een dramatische achterstand. Geen idee meer precies hoe die doelpunten tot stand kwamen, maar ik benijd Bruce absoluut niet.

Gelukkig scoorde de ingevallen Roger van Gennip nog de 3-5. Was dit trouwens zijn 1e doelpunt bij de veteranen? Toen Stefan van Liempd met een verwoestend schot de 4-5 binnenschoot, leek de hoop op misschien een gelijkspelletje even terug te keren.

Maar het zat er niet in. Vooraf had BJB op de veteranen-app stoer aangekondigd 2 keer te zullen scoren tegen Audacia. Hij hield geen woord, maar gaf wel bij elk ODC-doelpunt de assist. Aangezien een assist een half doelpunt is, had hij eigenlijk toch voldaan.

Komende zaterdag mogen we het opnieuw proberen. Spoordonk zal niet onder de indruk zijn van ons. Misschien kunnen we dan juist voor een verrassing zorgen.

{*