Ode aan het vijfde

Molly, 01-12-2018

Voorbeschouwing, ode aan het vijfde!


The day before matchday. Morgen gaat het gebeuren. Zaterdag 1 december speelt ODC JO12-5 tegen Zwaluw VFC JO12-2, de ongeslagen koploper.

In de woonkamer ruikt het naar pepernoten, verf en lijm. Surprises zijn in de maak, want ze geloven al lang niet meer in Sinterklaas. In sprookjes al veel langer niet meer. De droom ooit profvoetballer te worden hebben ze allemaal laten varen. Maar het verlangen om óóit heel goed te kunnen voetballen is met je 11 jaar niet zomaar weg. Minstens twee keer in de week wordt er getraind om beter te worden. Natuurlijk niet zo goed als hun helden Messi, Modric, Mbappé, Ronaldo, Terstegen of Lieke Martens maar wel elke week een beetje beter. Verbaasd reageren spelers als de club geen begeleiding voor de trainingen heeft. Dat kunnen ouders best zelf, want dat stelt op dit niveau niet zoveel voor. Een paar weken geleden riep een scheidsrechter die niet de nieuwe veldafmeting en KBVB-regels hanteerde dat dat niet zo'n punt is want bij het vijfde zijn het allemaal geen hoogvliegers. Onbegrijpelijk vinden de spelers dat want zij doen ook hun stinkende best.

Bij de training deze week werd matchday natuurlijk besproken. Hoe goed die andere ploeg is. De verbazing twee selectie-ploegen uit Best en Vught in hun poule te treffen. Hoe akelig groot het niveau-verschil is. Vorige week werd met 16-2 verloren van SBC, de nummer 8 die op hun beurt met dubbele cijfers verloren hadden van de nummers 1 en 2. Als wiskunde op voetbal van toepassing is zou de uitslag morgen 30-3 kunnen worden of vergelijkbaar pijnlijk. Misschien bestaat het vijfde niet uit hoogvliegers, maar ze willen wel leren vliegen. Én dat het sportief, leuk en eerlijk gaat. Het is niet makkelijk om met dubbele cijfers te verliezen. Het is ook niet makkelijk je beste spelers door te zien stromen naar selectie-teams en nieuwe spelers in je team te krijgen die op nul beginnen. Ze willen vooruit, niet terug uit. Ze willen dat er ook voor hun team een aanvoerdersband is en een tenue waar de rugnummers niet vanaf vallen.

Zullen we gewoon niet gaan morgen? De wekker niet zetten en lang uitslapen. Misschien heb ik nog teveel last van mijn rug of enkel. Zullen we ons verstoppen in de bosjes of "per ongeluk" opstellen op het verkeerde veld?
Nee, ze zullen er allemaal zijn want voetballen is gewoon het allerleukste dat er is. Helden zijn het. Winnaars. Met een beetje knikkende knieën dat wel. De winst halen ze uit kleine overwinningen individueel of als team. Een gewonnen helft. Een mooie goal of voorzet ook al is het in een dik verloren wedstrijd. Die keer dat een verdediger of de keeper het enige doelpunt scoorde. Of juist die keer dat ze boven zichzelf uitstegen bij een briljante redding. We zullen het zien morgen 8.30 uur Sportpark Wagenaars.
Gelukkig is het morgen niet koud!

{*